İsminden oluşan 5 harf
sminden oluşan 5 harf
İsminden oluşan 5 harf. Sadece o 5 harf var aklımda sana dair.Yüzünü bile unuttum artik.Çok zaman oldu çok...
İsminden oluşan 5 harf. Bir zamanlar dünyayı bundan ibaret sandigim, ağladığım, yanıldığım. Yerlere, ağaçlara,
buğulu camlara, uzun bir kumsala yazdığım, hepsinden ziyade zamanla bile silemediğim yüreğime kazıdığım adinin 5 harfi. Yüzünü
unuttum. Her gözümü kapadığımda karsıma bile gelmiyor artik. Ama o güzel gözlerin,asla unutamadım.Güldüğünde masmavi,sinirleyken ela
ve ağlarken yosun yeşili.En çok gülümsemeni severdim.Sana hiç "seni ne kadar çok sevdiğimi"
söylemedim,söyleyemedim.Korkuyordum seni kaybetmekten.Ama nedense hiç sonu gelmeyecek gibi gelirdi,hiç bitmeyecek.
Sabahları gülümseyerek uyanmayı sen öğretmiştin bana. Sabahları uyanmak seni görmeyi hediye ederdi. Kose basında beklerdim
sabahları.Okula gelmeden önceki kösede,kisin gündüz bile yanan o sokak lambasının altında.
Yüzünde bir tebessüm olurdu hep ve benim seni görünce yüzümdeki aydınlık. Hep korkardım seni orada ya göremezsem Birgen diye. Gözlerin, ismin
gibi unutamadığım. Bana kızdığında sadece uzun uzun bakardın her zaman. Gerçekten gerekte yoktu
konuşmana zaten.Her telefona sensin diye,herkesten önce koşardım.Saatlerce konuşurduk telefonda.
Senden sonra kimseyle uzun uzun konuşamadım. Konuşacak konular hep sinirli kaldı senden sonra. Senden sonra geceler çok ama çok uzadı.
Bitmek bilmez karanlıklar sardı dört bir yani.Unut dediler,kolay olmadığını bile bile.
Yıldızlarla. yakamozlarla konuştum sen yokken.Onlar bile sensiz kalamadı.Gözyaşlarım hic durmadi senden sonra.
Kimse goremedi bazen gulumseyisimin ardindaki huznu.Kahkahalarimdi saklayan hickiriklarimi.
Kimse bilemedi sensiz ne hale geldimi.Sebepsiz yere gozlerim dolardi bazi anlar.
Bazen bir sahilde otururken,bazen sinemada,bazen yalniz basima kaldigimda,bazen de salonda
sessiz duran telefonun yanind****imse anlayamadi nedenini.Senden sonra kimsenin telefonunu ezberleyemedim.
anneannemi arayacagimi seni aramistim kac kez hatirlarmisin?Sesini duyunca ben senin,sen benim hic konusmadan
kahkahalara bogulurduk.Kimse bilmezdi sebebini.Kaparken yine sessizce telefonu "bende seni birtanem"
derdin.Seni dusundugum icin seni seviyorum dedim sayardin.Seni seviyorum demezdin sen.Cok
soylenen seyler yalandir derdin hep.Seni seviyorum diyemezdin.Cok kizdigim hatta agladigim
birgun bana sebep olarak "hayalet"i izle demistin.Gunlerce beklemistim bu filmi.Bir gece telefon acip sadece
"tv yi ac.hayalet basladi" diyerek kapamistin telefonu.Cok gulmustum,ozellikle babamin
"kim o" sozunu duyunca "yanlis numara baba,yanlis numara".hayalet..Seni seviyorum...Sadece giderken soyledin bunu...
Ve bir gun ansizin cekip gittin.Anlayamadim sebebini.Seneler sonra donmek uzere gittin.Dondugunde
terkedisinin bir yalana kanmaktan baska birsey olmadigini anladiginda,artik cok gecti.Bitmis bir
atesi kulleriyle yakamazdik.Ayrildik.."Erken kapadi pencereni ask,zamanin bir ucuna bile sigamadik.Gerci vedalastik ama ayrilamadik..."
__________________
Anlatamadigim birseyler var , hep baska baharlara biraktigim...Ucurumlari tam a$arken kırılıyor kanatlarim..
|
