çanakkale de yaşanmış...
Kocadere köyünde büyük bi sargı yeri kuruluyor. Kimi Urfalı , kimi
Bosnalı , Kimi Adıyamanlı , Kimi Gürünlü, Kimi Halepli çok sayıda
yaralı
getiriliyor...
Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça
ağırdır.Zor
nefes alıp vermektedir.Alçalıp yükselen göğsünü biraz daha tutabilmek
için
komutanının elbisesine yapışır.Nefes alıp
vermesi oldukça zorlaşır ama tane tane kelimeler dökülür
dudaklarından. "Ölme ihtimalim çok fazla... Ben bir pusula
yazdım...Arkadaşıma ulaştırın..."
Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur:
"Ben...Ben köylüm Lapseki'li İbrahim Onbaşından 1 Mecit borç
aldıydım...Kendisini göremedim.Belki ölürüm.Ölürsem söyleyin hakkını
helal
etsin"
"Sen merak
etme evladım" der Komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmış alnını eliyle
okşar.
Ve az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözüde "söyleyin
hakkını helal etsin" olur...
Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor.
Bunlardan
çoğu daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin
üzerinden
çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor. İşte yine bir künye ve
yine
bir pusula.Komutan göz yaşlarını silmeye daha fırsat
bulamamıştır.Pusulayı
açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne
kapatır,
ne titremesine nede göz yaşlarına engel olamaz...
PUSULADAKİ NOT:
"Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil'e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi
beni
göremedi.Biraz sonra taarruza kalkacağız.Belki ben
dönemem.Arkadaşıma söyleyin ben hakkımı helal ettim."
Siz bu olayın neresindesiniz?
Türklük davası güdüp de ecdadın ayaklarındaki toz olamayanların, vatan
millet sevdasında! olup ülkeyi yiyip-bitirenlerin ve yetim hakkına
bile göz dikip;
haksızca hak iddia edenlerin gözlerine sokmak içindi bu yazı...
alıntıdır..
__________________
kargalar sürü ile, kartallar yalnız uçar
|
Ce: çanakkale de yaşanmış...
